„Nic nigdy nie zdarzyło się w przeszłości – wszystko zdarzyło się Teraz. Nic nigdy nie zdarzy się w przyszłości.Wszystko zdarzać się będzie Teraz.”

[Eckhart Tolle]

 

Uważność jest dla mnie królową. Cicha i potężna jednocześnie. Trudno ją spotkać, ale kiedy to nastąpi roztacza wokół siebie blask i kojące ciepło. Jest skromna, nie oczekuje wdzięczności, uśmiecha się delikatnie. Ma w sobie czujność i bystrość dzikiego zwierzęcia. Pojawia się tylko zaproszona.

A nie jest niestety popularna. Nie rozpycha się i nie spieszy, więc jest zapominana. A królowa wie, że moc tkwi w małych gestach, słowach, momentach… i zna swoją wartość w relacjach.

To takie proste. Dostrzec. Dać coś od siebie. Wesprzeć. Wysłuchać. Pamiętać. Wyjść z inicjatywą.

Przygotować gorący napar, żeby rozgrzać czyjeś wnętrze.

Wysłać kartkę ze słowami dodającymi otuchy, kiedy ktoś ważny daleko przeżywa trudne chwile.

Przynieść w termosie wywar mocy bliskiemu walczącemu z grypą – nawet jeśli nie jest po drodze.

Przytrzymać drzwi, ustąpić miejsca, wnieść zakupy po schodach.

Pamiętać o ważnej dla kogoś dacie. Zadzwonić, napisać, zapytać lub po prostu przesyłać pozytywne wibracje.

Zauważać, doceniać i podziwiać. I nie wahać się mówić o tym głośno. Prosto w oczy.

Podrzucić miły prezent. Wsunąć kartkę pod drzwi ze słowami, które podnoszą uszy do góry 🙂

Podwieźć pod sam dom, wbić gwoździa, udostępnić kanapę.

Mieć wyczucie – nie nalegać, dostrzegać szkliste oczy i ochronić.

Zatrzymać wzrok, kiedy ktoś rozpaczliwie szuka życzliwego spojrzenia.

Uśmiechnąć się wyrozumiale do kogoś, kto traci cierpliwość lub jest zakłopotany.

Usłyszeć drżenie głosu, prośbę nie wprost, dać przestrzeń do podzielenia się ważną sprawą.

Dać czas, uwagę i czułość najbliższej osobie. Nie pędzić. Nie oczekiwać.

Dostrzegać i szanować czyjeś potrzeby, inne tempo, podejmowane decyzje i wybrane rozwiązania.

Widzieć więcej i szerzej. I nie pozostawać obojętnym.

Fotografia właśnie dlatego mnie pociąga – bo tworzy doskonałą parę z uważnością. Jak król i królowa. Bez uważnej obserwacji otoczenia i ludzi, łapania chwil i emocji, nie będzie fotografii, która porusza, cieszy, smuci, zachwyca. Robienie zdjęć jest doskonałą praktyką uważności, wymaga bycia w tu i teraz.

Szczególnie wtedy, kiedy zatrzymujemy w kadrach ważne dla kogoś momenty i wiemy, że się nie powtórzą.

[zdjęcia można również przeglądać w galerii: http://pstrykamiznikam.pl/gallery/1106/]